Melbourne en Alice Springs
27 aug. 2012
🇦🇺
vanuit Australië
Zo, daar ben ik (eindelijk) weer! Pak er maar een kopje thee bij, want volgens mij gaat het wel even duren haha.
Maandag 6 augustus om 13:55 was het dan zo ver, mijn vliegtuig vertrok naar Melbourne! Een vlucht van 5 kwartier, geen turbulentie, dus ik was blij! Op het vliegveld ook nog eens in een keer de bus naar het centrum gevonden, dus mijn dag kon al niet meer stuk.
Rond 17 uur was ik uiteindelijk in mijn hostel (geen tijdsverschil met Sydney trouwens). Maar snel boodschappen gedaan voor de komende dagen, gekookt, geskyped en plannen gemaakt voor de volgende dag.
Dinsdag heb ik een enorm leuke dag gehad! Het begon al met het lekkere weer. Melbourne staat erom bekend dat het een van de koudere steden is, ik had me al op slecht weer voorbereid, dus ik was aangenaam verrast!
In de ochtend heb ik een wandeling gedaan door het stadscentrum van Melbourne, langs alle bezienswaardigheden. Toerist ten voete uit, Lonely Planet in de ene hand en mijn camera in de andere. Veel dingen gezien, Federarion Square, twee kerken, Parlementsgebouw, Chinatown en geeindigd in jawel, de winkelstraten!
Het grootste verschil met Sydney is dat ze hier trams en fietsers hebben! Er rijden ontzettend veel trams rond, zelfs een die gratis is! (Wat je in Sydney noooooooit zult tegenkomen) De City Circle tram is gratis en rijdt een rondje om het stadscentrum en het leuke is dat ze daar de ouderwetse trams voor gebruiken!
En de fietsers, ik voelde me bijna in Nederland! Hier in Sydney kom je af en toe nog een idioot op een racefiets tegen op de 80km/u weg, maar in Melbourne zijn er zoveel en ze fietsen ook nog eens op een normale fiets! Je begrijpt, ik heb m'n ogen uitgekeken! En naast dat veel mensen een eigen fiets hebben, zijn er ook nog 50 fietsenstallingen in de stad waar je een fiets kunt huren! Voor maar 2,60 per dag kun je een fiets huren, enige punt is dat je binnen 30 minuten je fiets weer in een andere fietsenstalling moet 'inchecken' anders moet je meer betalen. En na twee minuten kun je gewoon weer een andere fiets meenemen.
Aangezien ik ondertussen al 6 maanden niet meer gefietst had (wij hebben drie auto's hier, maar GEEN fiets), kon ik deze kans natuurlijk niet voorbij laten gaan! Lekker in de zon door heel Melbourne gefietst, heerlijk!
En al dat fietsen scheelde me heel veel looptijd dus ik heb lekker veel kunnen doen. Mijn eerst stop was bij de Eureka Skytower voor het uitzicht over heel Melbourne, erg mooi! Daarna met mijn fietsje door het park naast de tower gesjeesd. Mocht eigenlijk niet, maar ja, domme toerist he ;) In dat park een stop gemaakt bij de Shrine of Remembrance. Gebouwd ter nagedachtenis aan de mensen van Victoria die omgekomen zijn in de Eerste Wereldoorlog.
Daarna doorgefietst naar Albert Park. Een park met een kunstmatig aangelegd meer en om dat meer heen wordt in maart altijd de Formule 1 race van Australie gehouden. Was alleen niks van te zien haha.
Mijn volgende stop was het Olympische park! Nu natuurlijk gewoon een sportcomplex, maar het was toch leuk om het even te zien. En ik wilde een foto maken van de Rod Laver Arena, waar altijd de Australian Open van tennis gehouden wordt. Jammer dat dat eind januari was, anders was ik zeker heen geweest.
Toen ging het zonnetje onder en was het tijd voor het laatste ding op mijn lijstje! En dat was weer terug naar de skytower, want ik had een night&day kaartje gekocht, zodat ik 's avonds ook nog alle lichtje kon zien. Leuk!
Woensdag gebeurde het onvermijdelijke, regen! Dat, en het feit dat ik met keelpijn wakker werd, heeft er voor gezorgd dat ik lekker de hele ochtend binnen gebleven ben. 's Middags ben ik er toch maar op uit gegaan en mijn plan was om naar het strand te gaan, maar toen ik de deur uit liep en het weer zag, veranderde ik al snel van gedachten. Uiteindelijk bij het Melbourne Aquarium uitgekomen, die op de hoek van de straat zat haha. Ik had nog een kortingsbon en had wel zin om naar de penguins en platypussen te kijken, mijn favoriete dieren hier. Bleek nogal tegen te vallen uiteindelijk, het was niet zo groot als ik hoopte en ze hadden geen platypus :(.
Na een paar uur snel weer naar het hostel en vroeg m'n bedje ingedoken.
Donderdag moest ik vroeg op, want ik ging op tour! Een tweedaagse tour naar de Great Ocean Road en Philip Island. Ik werd door de organisatie opgehaald bij mijn hostel en nadat we iedereen hadden opgepikt (10 mensen) gingen we op weg. Na een paar uur gestopt bij de 12 apostels. Dat zijn grote rotsformaties voor de kust. Er zijn geen 12 rotsen meer, ingestort, en de vraag is of er ooit 12 zijn geweest, maar apostels komen met z'n twaalven, vandaar. Ja, gekke Australiers.
Daarna gestopt bij Loch Ard Gorge, vlak naast de apostels. Hier heeft de bekendste schipbreuk van Victoria plaatsgevonden in 1878. Het schip Loch Ard zonk vlak voor de kust en er waren maar twee overlevenden, Tom en Eva. Zij werden door de zee in een inham (gorge) in de rosten geduwd en uiteindelijk is Tom eruit geklommen om hulp te halen. Ze waren allebei 19 en dat leidde tot romantische speculaties, maar er is nooit wat gebeurd. Eva ging terug naar Ierland en ze hebben elkaar nooit meer gezien.
Die dag nog vaker gestopt bij uitzichtpunten, maar de meeste zijn een beetje langs me heen gegaan, want mijn verkoudheid had zich in de nacht lekker doorgezet, dus ik zat onder de Panadol..
Ondanks de verkoudheid en het, nog steeds, slechte weer toch een leuke dag gehad en we hebben overnacht in een hostel in Lorne. 's Avonds gezellig met z'n allen gegeten en na afloop bleken de tourguide en een jongen van de groep allemaal goocheltrucjes te kunnen met kaarten. Ik werd er na een tijdje helemaal gefrustreerd van dat ik het niet snapte haha, maar het was heel gezellig!
Op vrijdag weer vroeg de bus in om de rest van de Great Ocean Road te doen, gestopt bij Anglesea voor weer een uitzichtspunt met een vuurtoren erbij deze keer. Nog door Otway National Park gereden en wilde koala's gespot en rond het middaguur met de ferry richting Philip Island gegaan.
Daar gestopt bij een wildlifepark met koala's, kangaroo's etc. Moet eerlijk zeggen dat ze na 7 maanden in Australie niet zo bijzonder meer zijn.. Wel nog met een cockatoo gekletst, dat was wel weer leuk.
En toen was het langzamerhand tijd om naar de penguin parade plek te gaan! Toch wel het hoogtepunt van deze twee dagen en ik zat er heel erg naar uit te kijken. We moesten met alle andere mensen op tribunes bij het strand plaatsnemen en toen was het wachten totdat de zon onder ging en het helemaal donker werd. En toen eindelijk kwamen er een paar het strand opgegleden en begonnen omhoog de bosjes in te waggelen! Zoooooo ongelofelijk schattig! Ze heten niet voor niets little penguins, ik schat dat ze zo'n 20/30 cm groot zijn! Na 20 minuten waren de meeste penguins wel aan land gekomen en ik was praktisch bevroren, dus toen ben ik weer omhoog gaan lopen naar het informatiecentrum. Maar tijdens die korte wandeling kun je alle penguins nog lekker door de bosjes zien waggelen op zoek naar een slaapplekje! En ze liepen allemaal lekker met elkaar te kleppen, klonk als een hele grote groep vogels. Helaas voor jullie mocht ik geen foto's maken, want ze schrikken van de flits en als iedereen dat gaat doen zullen ze uiteindelijk niet meer aan land komen. Fair enough, maar wel jammer, want ze zijn zo cute!
Uiteindelijk was ik rond 10 uur 's avonds weer terug bij mijn hostel in Melbourne.
Zaterdag heb ik zoveel mogelijk geslapen om toch zo snel mogelijk van die verkoudheid af te komen. Wel was ik nog even een uurtje naar de Queen Victoria Market geweest, dat was het enige dat nog op mijn lijstje stond. Was heel groot, met verschillende hallen voor vis, vlees, groente, etc.
Achteraf was het dus maar goed dat ik op dinsdag al zoveel gedaan had!
Zondagochtend om half 9 vloog ik naar Alice Springs, naar de zon! Na die dagen met slecht weer was ik echt wel weer aan wat vitame d toe en ik voelde me gelijk een stuk beter!
In Alice Springs zijn er nog een heleboel Aboriginals en ik had al gehoord dat het niet de fijnste mensen zijn en onderweg van het vliegveld naar het hostel zag ik er al een heleboel.
Ze lopen allemaal met een chagrijnige kop rond en zitten gewoon aan de kant van de weg je aan te staren. En het lijkt wel alsof ze in de kledingbak van het Leger des Heils heben gegraaid en zomaar wat hebben aangetrokken..
Overdag ben ik nog wel op pad geweest om me even te melden bij het kantoor van de Rock tour (waar een Nederlands meisje achter het bureau zat, ze zijn ook overal!!) en ik heb de laatste boodschapjes gedaan. 's Avonds niet weg geweest, want ik voelde me er toch niet helemaal op m'n gemak en eigenlijk valt er ook vrij weinig te beleven in Alice Springs.
Vroeg naar bed, want de volgende dag zou de wekker heeeel vroeg gaan!
Maandag werd ik even voor 6 uur opgepikt door de bus van de Rock Tour. De rest van de groep opgepikt en toen begon de lange rit, 5,5 uur! Stiekem was dat geen probleem, kon ik nog even lekker verder slapen. Onderweg even gestopt voor benzine en uiteindelijk kwamen we bij onze eerste stop aan: de Kings Canyon! Vergelijkbaar met de Grand Canyon, maar volgens mijn tourguide veeel mooier. Maarja, dat moet ie natuurlijk zeggen.
Het meisje in het kantoor van de Rock Tour had me al voorbereid op de wandeltocht van de Kings Canyon: ' Het eerste half uur denk je dat je dood gaat' . Heel fijn. De rotstrap die we op moesten aan het begin van de wandeling leek niet zo hoog, NOU, dat was me een pittige. Later werd ons verteld dat het ook wel Heartattack hill wordt genoemd!
Eenmaal bovenop hadden we wel een prachtig uitzicht en vanaf daar is onze wandeling door/over de canyon begonnen. Af en toe kon je in de rotsen nog de rimpels van de zee en afdrukken van kwallen zien!
De outback is trouwens niet wat ik er van verwachtte, het is niet alleen maar zand, overal is dor, lang gras en veel bosjes en bomen!
Na 2,5 uur wandelen waren we weer naar de bus en toen gingen we weer een lange rit tegemoet, deze keer zo'n twee uur rijden. Onderweg nog gestopt om hout voor het vuur te sprokkelen. Gewoon aan de kant van de weg gestopt en toen werd ons opgedragen om een paar bomen om te trappen! Zonder handschoenen oid, dus we hadden allemaal splinters in onze handen. Daarna nog bij de drankwinkel gestopt (heel belangrijk natuurlijk) en toen op naar onze eerste kampeerplek! Het werd bushcamping genoemd en meer kan ik er ook echt niet van maken. GEEN stromend water, een gat in de grond met een wc-bril er boven, geen tenten, gewoon zo onder de sterren! We sliepen allemaal in een 'swag', een soort grote slaapzak van canvas met een dun, lullig matje erin. Daar lagen we dan in met een extra slaapzak, want in de winter is het overdag wel lekker met 25 graden, maar 's nachts is het rond het vriespunt! Het was niet zo vreselijk als ik verwacht had, het vuur brandde gewoon de hele nacht, dus die gaf wel wat warmte af. Maar het blijft kut, je hoofd is niet bedekt, dus die is koud en alles zit onder het rode stof/zand. Het enige leuke was dat je sliep onder miljoenen sterren!
Volgende ochtend was de wake upcall even naar vijfen, fijn! Alhoewel, echt veel langer wilde je toch niet in je swag liggen. Snel swag opgerold en ontbeten en toen hup, de bus weer in en gestopt bij het eerste toilet met stromend water, hallelujah!
Daarna doorgereden naar Kata Tjuta, ook wel de Olga's genoemd. Het zijn 36 rotsformaties bij elkaar, zo'n 600 miljoen jaar oud en beslaan een oppervlakte van 21 vierkante km. Pretty impressive dacht ik zo. Daar hebben we een, in mijn ogen, een echte hike gedaan. Geen wandelpad, gewoon door droge rivierbeddingen en op steile rotswanden klimmen! Supertof om zon niet zo op onze kop. Hoe mensen dat in de zomer doen met 40 graden is me een raadsel!
Na die wandeling was iedereen bekaf, maar helaas hoefden we deze keer niet zo ver te rijden naar onze volgende stop, dus even slapen was er niet bij. Deze keer stopten we bij het culturele centrum, vlakbij Uluru. Moet eerlijk toegeven dat we meer tijd in het cafe doorgebracht hebben haha. Daarna hebben we een korte wandeling gedaan bij Uluru zelf, zodat onze tourguide een paar dingetjes kon vertellen.
Toen ging de zon bijna onder en dat wilden we niet missen natuurlijk, dus we reden naar een plek speciaal voor tourbussen om de zonsondergang te bekijken. Helaas wel met 30 andere tourbussen, maar ach, het was nog steeds speciaal! Wij waren wel de enige groep die daar ook gingen eten, dus toen waren we lekker alleen.
Daarna naar onze tweede campingplek gereden en daar hadden we zowaar douches en normale wc's! Alle vrouwen natuurlijk gelijk onder de douche en we waren nog nooit zo blij met een lullig stroompje water uit een douchekop!
Lekker schoon weer met z'n allen om het kampvuur en daarna fijn onze swags weer in..
Woensdag 15 augustus weer gewekt om 5 uur! Het slaapt beroerd in een swag, maar ik heb gelukkig geen rugpijn oid gekregen. Snel swags ingepakt en toen weer op weg naar het uitzichtpunt, deze keer voor de zonsopgang! Daar ook lekker ons ontbijt gehad.
Toen de zon op was, reden we door naar Uluru voor de basewalk! Oftewel om Uluru heen lopen. Je kon er ook voor kiezen om Uluru te beklimmen, maar dat gaat tegen de spirituele believes van de Aboriginals in en het is onrespectvol. En niet geheel onbelangrijk, er zijn al 37 mensen omgekomen tijden het beklimmen van Uluru! Het is een behoorlijke klim, het enige houvast is een lullig touw op kniehoogte. Mensen krijgen een hartaanval of vallen er gewoon vanaf. Het kan er aardig waaien en mensen die hun hoed verliezen en proberen er achter aan te gaan zijn vaak het bokje..
Daar heb ik dus maar vanaf gezien en ben lekker om Uluru heen gaan wandelen. En het is ongelofelijk, de wandeling is maar liefst 10 km! En het enige wat je doet is om een rots heen wandelen!
Uluru, ook wel Ayers Rock genoemd, is eigenlijk hetzelfde als de rotsformaties van Kata Tjuta. Maar het bijzondere aan Uluru is dat het bestaat uit een rotsformatie en niet uit meerdere!
De wandeling zelf was de makkelijkste tot nu toe, lekker op vlakke grond! Het was een mooie wandeling, maar na 10 km heb je die rots toch echt wel gezien. Onderweg kwamen we plekken tegen waar je geen foto's van de rots mocht maken, want dat werd door de Aboriginals gezien als een 'sensitive spot'. Je schijnt er zelfs een boete voor te kunnen krijgen!
Meer kan ik er ook eigenlijk niet over vertellen, je moet de foto's maar bekijken! Het klinkt een beetje suf om zo ver te reizen voor wat toch eigenlijk maar een paar rotsen zijn, maar het is echt indrukwekkend en ik ben heel blij dat ik er geweest ben!
Na de wandeling rondom Uluru ben ik samen met twee andere groepgenootjes afgezet bij Ayers Rock Airport (een hokje met een landingsbaan) waar we de vlucht van 2 uur naar Sydney hadden. Het was heel gek om 's avonds thuis te zitten terwijl je die ochtend nog in de outback zat!
Vrijdag de 17e kwam de familie ook weer thuis, zij hebben een fijne tijd in Fiji gehad. Het was wel een verdrietige thuiskomst, want de hond is overleden toen wij op vakantie waren.
Zelf heb ik er niet zo veel problemen mee, ik ben geen hondenmens en blij dat mijn was gewoon nog aan de waslijn hangt aan het einde van de dag!
Het weekend lekker hier gebleven, uitgepakt en weer gesetteld. En heeeeeel veel bijgeslapen!
Afgelopen zaterdag, 25 augustus, is Flynn 5 jaar geworden! Zaterdag hebben we niet veel gedaan, ik was zelf ook weg, maar gister hebben we een klein feestje in het park gehad. Wat familie en een paar vriendjes, heel geslaagd en het weer was lekker!
De lente komt er namelijk aan (1 september) en de afgelopen week heb ik dat echt gemerkt! De temperatuur begint op te lopen, al een paar dagen boven de 25 gehad :).
En als echte Nederlanders genieten Lisa en ik natuurlijk van ieder zonnestraaltje! Zaterdag zijn we lekker wezen picknicken in de Royal Botanic Gardens. Met een prachtig uitzicht op de Harbour Bridge en het Opera House :).
Ik was al een maand niet meer in Sydney geweest en toen ik op Circular Quay (station in de haven) uitstapte en het mooie uitzicht zag, kreeg ik een glimlach op mijn gezicht! Melbourne en Brisbane zijn fijn, maar Sydney is toch echt mijn stad!
Goed mensen, ik ga er eindelijk mee ophouden! Jij blij en ik blij haha, wat een werk al dat schrijven! Caja, ik weet niet hoe je het doet, petje af voor jou!
Tot de volgende! Veel liefs, Nynke
Ps. Denk je ook wel eens, jeetje Nynke, kun jij geen leestekens gebruiken? Ik zou wel willen, maar ze doen het niet op mijn toetsenbord! Mijn excuses.
Ps. Denk je ook wel eens, jeetje Nynke, kun jij geen leestekens gebruiken? Ik zou wel willen, maar ze doen het niet op mijn toetsenbord! Mijn excuses.
Reacties
Reacties
27 aug. 2012, 22:52
Lang verhaal, mooie foto's, weer veel belevenissen, Nynke!
En wij zijn hier met heel andere dingen bezig...
29 aug. 2012, 12:43
Lieve Nyn, wat weer een prachtig verhaal ondersteund door schitterende foto's! Ik vind dat je errg veel doet voor de achterblijvers in het vaderland. Je voorziet ze van aangename lectuur over een interessant land. Het fietsverhaal vond ik heel apart! Had van A. en L. gehoord dat je beetje ziekies was en een beetje zielig was. Maar ook dit probleem heb je manmoedig getackeld. Ik vind het grappig zoals je je Nederlands steeds meer doorspekt met Engels. Zomer is het hier niet echt, zo nu en dan een mooie dag daar moeten we het mee doen.
Had je leestekens niet echt gemist hoor! Liefs, J.
30 aug. 2012, 06:46
Oi Sydney heeft een gratis bus!! ;)
Klinkt alsof je een supertijd hebt gehad op je mini vakantie, leuk! Doe de groetjes aan de jongens! X
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!
